Livet er eit mysterium

Sundag. Fint, varmt og solrik dag. Ingen snø. Det var råd å ha ein hyggeleg dag ute, sitja på ein benk i parken og gleda seg over sola i andletet.

I dag (og i går, og forgårs.) Grått, kaldt vêr, og snø. Ein god del av det. Det var stadig råd å ha ei hyggeleg stund ute, så lenge du tenker på vinteraktivitetar. Eg prøvde meg på ein liten tur i parken, men det var vanskeleg å kjenna att noko frå det grøne landskapet eg såg sundag. Og - det vart ein heller kort tur. Det var ikkje noko gøy.

Sukk. Det er nært slutten av mars no, det er meininga at det skal vera vår. Ikkje berre nokre få dagar for å erta oss, for så å forsvinna og synast lengre vekke enn nokon gong dagen etter. Dei fine vårdagane skulle komma her og bli her. Men dei vart ikkje.

Dumme våren.